من

کلا تنفر بنظرم یکم نقطه ضعفه ادم باید بی تفاوت باشه ولی من از اونایی ک بدم میاد ازشون یا رو مخمن چتشون رو پاک میکنم

مثل دوستام ک جدیدا یکم کم بهم احترام میزارن و ا اونجای ک هیچکس تو این کره خاکی حق نداره منو ذره ای زیر سوال ببره قیدشون رو زدم و فقط در مواقع ضروری مث تولد باهاشون در تماسم :) با غریبه ها بیشتر حال میکنم! قضیه کاپیتانم همینه واقعا ب خودشم گفتم حتی اون باری ک گفت دلم برات تنگ شده من حسی بهش نداشتم تو دلم گفتم این همه سختی کشیدم براش گریه کردم ب امتحانش میرزه ولی من خودمو نشناختم ک این حررفو زدم چون من وقتی دیدمش  حتی دستشم نگرفتم ولی سال قبلش وقتی میدیدمش نمیشد بغل نکنم و....فلان ینی مدونی چیه انقدر این ظلم ب من عمیق وارد شده و من مظلوم واقع شدم نمیتونم فراموشش کنم بعد کنکورم با کمک جلسات روانکاوی حلش میکنم! میدونی تاحالا هیچ پسری بجز اون منو ترک نکرده من همرو ترک میکردم چ مجازی چ واقعی با دلیل موجه یا اگ کسیم دیگ سراغمو نگرفت دو طرفه بود ولی اون تو اوج رابطرو قطع کرد تو اوج نیاز تو اوج دوس داشتن

هه فرشته ی منی ولی ب رو ب جهنم!

حتی دیگ ارزشی براش نمیبینم ک ازش بنویسم اون ی ادمیه ک دنیاش با دنیای من فرق دارره مسیرامون از هم جداس دیدی!!

ب هرحال ج با ارزش چ بی ارزش قسمتی از ذهن من درگیر اون نامردی و نارو  و ضربه ای ک ب من زده هست ولی من همیشه براش ارزوی سلامتی و تندرستی و اصلاح میکنم و امیدوارم چیزیش نشه ولی میدونی ک زمین گرده چ بخوای چ نخوای تقاص خییلی کارارو ادم پس میده! همینطوری الکی نیست

برای کسانی ک می اندیشند نشانه هایی هست دنیا جساب کتاب داره حتی شاید این جمله نقض شه ولی من دلم خوشه!

و در اخر بگم ک تقصیر من نبود ولی مسئولش منم...من ی دختر بی تجربه و ساده بودم ک زود وابسته شدم و اعتماد کردم اره اسون نیست ولی بهش اعتراف میکنم!من اشتباه کرمد و درس گرفتم و واقعا دوساله دیگ قلبم برا هیچ پسری نتپیهد این ی ادعا نیست شاید کسایی رو دوس داشتم ولی قلبمم برا کسی نتپید!

تمام!

کامنت بسته!